امیرجعفری

روزطلوع توست نیازی به ماه نیست

خندیده صبح , وقت شب اشک و آه نیست

تا امتداد روشن این چشمه جاری است

یک کوزه آب در ته این تیره چاه نیست

گاه گذشتن تو از آن کوچه شگفت

از ازدحام قطره باران که راه نیست !

دست مرا بگیر که ازاین دره بگذریم

غیرازمسیر رفتن تو کوره راه نیست

وقتی نگاه می کنی تشنه می شوی

آیا طلب نکردن دریا گناه نیست ؟

شکل شب مرا به چه رنگی کشیده ای

رنگی دراین زمینه به غیراز سیاه نیست

دستی تکان بده که مرا باوری دهد

طرح تصورم زشما اشتباه نیست

وقتی نفس کشیدن من در هوای توست

یک لحظه از حقیقت هستی تباه نیست

وقتی که نقش مات براین صفحه می زنی

فرقی میان حرکت سربازوشاه نیست

خوبست دائما که توخورشید من شوی

نه مثل آن ستاره ,گهی هست وگاه نیست

سنگینی باری که خدا بر دوش ما می گذارد آنقدر نیست که کمر ما را بشکند

ولی آنقدر هست که ما را برای دعا به زانو در بیاورد.