امیرجعفری

برمي خیزم و خود را از سکوت یک ساله ميتکانم .

سجاده را از سرمي گیرم و قرآن  رااز  نو....

یازده ماه را پشت سر نهادم تا به تو رسیدم و اکنون جز خار و خاشاک ، 

 در کو له بار ندارم تا سر از خجلت بر دارم و اذن دخول به حریم محبتت طلب کنم .

 بار الها ! عهدی را که با تو از ازل بسته ام ، به آتش گناه شکسته ام 

 به گذشته که نگاه می کنم ، از پروانه جانم ، خاکستری بیش به جا نمانده است .  

 با  دل های وضو گرفته به درگاه رحمتت مي آيم پشت دروازه های

 چشم تو می ایستم تا خریدار اشک ندامتم باشی و جرات بندگی را

دیگر باره به من عطا کنی  وبا تو مهربانا چنين نجوا كنم  :    

   اکنون که درهای آسمان رو به باز شدن است ،

 حلاوت روزه را به اعضا يم بچشان ،

 به چشمم که جز تو را نبیند و گوشم که جز تورا نشنود ،

 که بوی گناه ، مرا نامید از استشمام بوی تو نكند .

 در بگشای که در میهمانی تو ، هر آنچه هستم ، باز آورده ام،

 که تو خود دعوتم کرده ای ،

 الهی دعوتم کردی ، ردم  مکن ،  شعله ورم کردی ،  سردم مکن ؛

 آمدم تا باتو راه های نرفته را بروم .

حالا دستم را بگیر و مرا به خودم برسان ؛ كه من گم شده ام  .. ..

     آمين

هر روز میتواند طلیعه یک زندگی تازه و پربار باشد .

هر روز می تواند شروع یک دوستی زیبا و رویایی باشد .

هر روز می تواند آغاز یک افرینش باشد .

آفرینش اثری ماندگار  از خاطرات از احساس و اندیشه ها .