امیرجعفری

راستش گوشیم سرقت شد منم رفتم یه گوشی جدیدخریدم حالاباچه مکافاتی بماند...

ازاین گوشی خیلی خوشم اومد گفتم مشخصاتش را هم برای دوستانی که ممکن

( البته انشاالله)مشکل منا پیدا کنندبگذارم...

از پدرم اسمشو یاد گرفتم، وقتی چشام به روی دنیا وا شد

هنوز تو قنداقه بودم "یا علی"  گفت و من و بغل گرفت و پا شد

تو عالم بچگی و سادگی،  وقتی غمی دنیا رو تاریک می کرد

پدر می گفت یا علی و پا می شد، منو به آسمو نا نزدیک می کرد

زمزمه ی یا علی و یا علی، از رگ مادر توی خونم می ریخت

شبای تشنه وقتی شیرم می داد، طعم علی روی زبونم می ریخت

علی کلید خونه ی خدا بود، قفل دل شکسته رو وا می کرد

علی مثل فرشته های معصوم، با گریه دنیا رو تماشا می کرد

ماه شبای مشق بچگی هام، عکس علی بود که تو چشمه می ریرخت

وقتی علی رو می نوشتم رو خط، نام علی برام کرشمه می ریخت

بچگیام عمریه رفته از یاد، با اینکه از غصه دارم تا می شم

دخترمو وقتی بغل می گیرم، بازم می گم یا علی و پا می شم

بر قلب کعبه از تو يک ترک به يادگار باقی است و بر قلب تو از تاريخ هزاران ترک...!

و اين روزها در نجف آخرين ترکهای قلب تو را نشانه گرفتند

ای کاش فردا که خدا بی قرار آمدنت  قدسيان را احرام می بندد

و در حرم با تو خلوت می کند،آنی دعا کنی که

فردا ديگر شبيه اين روزهايمان نباشد....

السلام علیک یا امیرالمومنین

انگاري افتاده به جونم خوره

             حالم از اين شهر به هم مي خوره!!

حالمو بردارم از اينجا برم

   هرچي نرفتم ديگه حالا برم

        جايي برم كه دود و دم نباشه

               برم به اونجايي كه غم نباشه

به كول بگيرم همه ي هستيمو

     حاصل ديوونگي و مستيمو

           برم به اونجا كه پرنده باشه

                  خداش يه كم به فكر بنده باشه

اونجا كه جاي دود و دم حياته

           جايي كه جون دادنشم حياته

                   خدا مي دونه دلم از غم پره

                         تو شهرتون نون واسه ما آجره

انگاري افتاده به جونم خوره

         حالم از اين شهر به هم مي خوره!!

من كه ترانه ساز صحرا بودم

    ني زن دره هاي زيبا بودم

         پابه پاي ترانه هام بي امون

             مي رقصيدن كوه و دشت و بيابون

                    مي خوندم از بي كسي مسافر

                  مثل ترانه هاي باباطاهر

ني مي زني مي خوني اي دل اي دل!

       مونده از آسموني اي دل اي دل!

                  مُو بي تو دنياي غريبي دارُم

                    دل دلِ بي نشوني اي دل اي دل!

               ... تا اينكه صحرا نفست رو دم زد

          گرگ چشات به گله ي دلم زد

   به خاطرت از آسمون بريدم

پيرهنتو از دل و جون بريدم

آلوده كردم خودمو به دنيات

      شهري شدم... شهري آرزوهات!

                        انگاري افتاده به جونم خوره

حالم از اين شهر به هم مي خوره...!!"