(باعرض معذرت از سهراب عزیز)
ببخشیدشعرم 45 صفحه است سعی می کنم خلاصش کنم.
حداقل 7 صفه خلاصه.
براتون ارزوی توقیف ...نه توفیق دارم !
البته اگه از اموات عزیز...(بتهون.شوب هن.باخ...)هم یه اهنگ همراهی کنه بدنیس!!؟؟
(باعرض معذرت از سهراب عزیز)
اهل خ ... ( نه نه نه بهتر جمع ببندم.به چنددلیل یکی که معلوم نشه من کجاییم و...)
احل تهرانم
روزگارم خوش نیست تکه ذوقی دارم
خرده پولی سر سوزن شوقی
همکاری دارم بهتر از مارمولک !
ودوستانی بهتر از موش خرما!
وچیزایی که در این نزدیکی است لای این بدبوها
پای (اه)پای ان برج بلند
روی اگاهی خواب روی قانون گناه
پیشه ام ت...مثلا پیشه ام کفاشی است
گاه گاهی نفسی میکشم از درد از لطف شما
تا به اه سردی که در ان زندانیست تنتان داغ شود
چه خیالی..... چه خیالی خوب میدانم پرده ام فرسوده است
خوب میدانم حوض کفاشی من میخ بوداست
احل تهرانم ...
نسبم شاید برسد به گیاهی در قشم
پدرم وقتی رفت اسمان رنگ نداشت مادرم بی کوپن از خواب پرید داداشم معتاد شد
پدرم وقتی رفت بادبان ها همه تاب میخوردند
مرد بقال از من پرسید چند کیلو برنج میخوری؟
من از او پرسیدم برنج چی هست!
پدرم کفاشی میکرد مسافر کشی هم میکرد اپاندیس هم عمل میکرد.
خطشم خوب نبود
اصلا سواد نداشت یه دونه فوق لیسانس بیخودی که به هیچ دردی نخورد !
باغ ما در طرف سمت چپ بزرگراه بود
جای گره خوردن اتوبان و احساس
باغ ما نقطه برخورد شهرداری ومخابرات وبرجساز ها بود
زمینا از ما گرفتند........اره
گفتند جای دیگه بهتون زمین میدیم
تا حالام میخواند بدند ولی خوب وقت ندارند
حالا
روزا از زور بی پولی و پیسی ما هی میوه کال میخوردیم
میجویدیم در خواب.اب تصفیه نشده میخوردیم
اب تهرانم بو میداد
توت بی دانش میفروختیم توی خواب
کسی به دانش ما فرقی نذاشت
تا چلویی میرسید شکم از زور کباب گر میگرفت
(بعضی جاهام گفتم: از زور کباب برگ میسوخت)
گاه سگ توله پوزه اش را به پس پنجره میچسبانید
گاو می امد دست در گردن خر می انداخت
فکر بازی میکرد
زندگی چیزی بود مثل یک خارش جیب یک خیار کرمو
زندگی اون وقتا صفی از موش و سوسک ومورچه وکثافت تو خیابونا بود
(حالا الحمد لله اینجوری نیست )
مثل الان که نبود!!!
فی المثل زندگی یک بغل ازادی واین حرفا باشه ...
زندگی اون وقتا غرض بود نخوت بود یه جورایی بودنکبت بود !
من به مهمانی دنیا رفتم
من به کشک اباد رفتم
من به نون سنگک
من به مخروبه بدبختی ودانش رفتم
رفتم از پله ازادی ها تا ته کوچه علی چپ
چیزها دیدم در روی زمین
کودکی را دیدم که پاهاش کفش نداشت
قفسی بی در دیدم که در ان" ازادی " بال بال میزد
نردبانی که از ان ظلم میرفت تا اون بالاها
من زنی را دیدم کوفت در هاون میکوفت
ظهر در سفره انها قهر بود دعوابود
بشقاب مشت ولگد کاسه داغ جدایی
دوسه روزبعدهم توی دادگاه بودند
ازبس خوش میگذشت.
من شاعری را دیدم در به در میرفت پول شعرش را میخواست
ومدیری که واسه مدیر بالا دستش تا کمر خم میشد
کارمندی دیدم باد هوا میخورد
من الاغی دیدم عین خر بدبخت بود
در چراگاه سخنرانی ها عده ای رادیدم سیر سیر
شاعری را دیدم به گل سوسن میگفت شاتوک ...
البته اشتباه میکردا
چی باید میگوفت نمی دونم
قاطری دیدم بارش وعده اشتری رادیدم بارش بشکه خالی نفت
من قطاری دیدم که یه هو خوردبه کوه
من قطاری دیدم اصلا جعبه سیاه نداشت
توش فقط چندتاازاین جعبه های نوشابه پیدا میشد
من قطاری دیدم که سیاست میبرد وتوش همه جورادمی پیدامیشد
گوینده.خواننده.قاضی.معلم.استاد.وزیر.وکیل.نماینده.شهردار.شهرام....
توی این قطاردادگاه هم بود!
من قطاری دیدم پرگل بودوپرازگاو سفید
ویه اقایی که از اون برج هزاران طبقه به ریش کلبه درویشی من میخندید..
خلاصش کنم
کارمانیست شناسایی بعضی اسرار؟
ماباید پشت دانایی اردو بزنیم
دست در چشمه بوگندوی عشق بشوییم ونون وماس بخوریم
کارماشاید این است یعنی این بهتر است که ما
میان گل خرزهره وکشک دنبال چیزای معمولی باشیم
بی خیال ادراک!!
فهمیدی...
{اما کو گوش بصیرت}
